واریس تناسلی در دوران بارداری به دلیل افزایش حجم خون، تغییرات هورمونی و فشار رحم بر عروق لگن رخ میدهد و باعث احساس سنگینی و درد در ناحیه واژن میشود. اغلب این رگها پس از زایمان فروکش میکنند، اما موارد پایدار با متدهای غیرجراحی پس از زایمان درمانپذیرند. احساس سنگینی، تورم، درد تیرکشنده، برجستگی رگها در ناحیهٔ تناسلی، خارش یا احساس فشار هنگام نشستن و راه رفتن، میتواند کیفیت زندگی مادر را در یکی از حساسترین دورههای زندگیاش پایین بیاورد. اگر به دنبال بهترین مرکز واریس تهران هستید، انتخاب مرکزی که تشخیص و درمان را با دقت و تخصص بالا انجام دهد، اهمیت ویژهای دارد.
تحت نظر فوق تخصص عروق | درمان کمتهاجمی | بدون داروهای مضر
در دوران بارداری، افزایش حجم خون، تغییرات هورمونی (بهخصوص پروژسترون)، و فشار رحم بزرگشده روی عروق لگنی و ورید اجوف تحتانی، باعث میشوند رگهای سطحی ناحیه تناسلی و اطراف واژن مستعد گشادشدن واریسی شوند. این وضعیت از نظر ظاهری ممکن است مادر را نگران کند و از نظر عملکردی هم با درد، احساس کشش، سختی در ایستادن طولانیمدت و حتی ناراحتی هنگام رابطه جنسی همراه باشد.
در مرکز تشخیص و درمان بیماریهای عروقی و واریس شریان، نگاه ما به واریس تنها یک مشکل «زیبایی» نیست؛ بلکه آن را بهعنوان یک بیماری عروقی با ریشهٔ علمی بررسی میکنیم. حضور فوقتخصصان جراحی عروق با تجربه در زمینه واریس و روشهای اندوواسکولار، این امکان را فراهم میکند که وضعیت رگهای لگنی و ناحیه تناسلی با دقت ارزیابی شود؛ از جمله تشخیص اینکه آیا واریس ناحیه تناسلی فقط محدود به دوران بارداری است یا همراه با مشکلات عمیقتر مثل پرفیوژن ناکافی، نارسایی وریدی لگنی یا واریس وریدهای سطحی اندام تحتانی است.
دریافت مشاوره
کاملا رایگان!
در صورت وجود هرگونه سوال و یا نیاز به دریافت مشاوره میتوانید از طریق واتساپ زیر با ما در ارتباط باشید
روشهای درمان و کنترل واریس ناحیه تناسلی در دوران بارداری
درمان و کنترل واریس ناحیه تناسلی در دوران بارداری باید با دقت و حساسیت بیشتری انجام شود؛ زیرا بدن مادر در این دوره وارد یک وضعیت فیزیولوژیک ویژه میشود و بسیاری از روشهای درمانی تهاجمی تا بعد از زایمان مؤکول میگردد. در کلینیک شریان رویکرد ما بر پایهٔ کاهش علائم، مدیریت فشار و پیشگیری از پیشرفت واریس است تا مادر بتواند دوران بارداری را با کمترین درد و ناراحتی سپری کند.
رویکردهای اصلی درمان شامل موارد زیر است:
۱. استفاده از ساپورتهای فشاری مخصوص بارداری: ساپورتهای فشاری ویژهٔ لگن و ناحیهٔ تناسلی، جریان خون را به سمت وریدهای مرکزی هدایت کرده و مانع تجمع خون در رگهای سطحی میشوند. این ساپورتها در کاهش احساس سنگینی، تورم و برجستگی دردناک رگها بسیار مؤثرند. در کلینیک شریان نوع و درجهٔ فشار مناسب توسط فوقتخصص جراحی عروق انتخاب میشود تا فشار اشتباه باعث تشدید علائم نشود.
۲. اصلاح سبک زندگی و وضعیت بدنی
بسیاری از علائم واریس تناسلی مستقیماً به نحوهٔ راهرفتن، نشستن و حتی خوابیدن مادر مرتبط است. چند تغییر اصولی که ما در شریان توصیه میکنیم عبارتند از:
- اجتناب از ایستادن یا نشستن طولانیمدت
- بالا نگهداشتن لگن و پاها هنگام استراحت
- خوابیدن به پهلوی چپ جهت کاهش فشار رحم روی ورید اجوف تحتانی
- پرهیز از پوشیدن لباسهای تنگ در ناحیهٔ لگن و کشالهران
این اقدامات ساده ولی علمی، تأثیر قابلتوجهی بر کاهش فشار وریدی دارند.
۳. فعالیت و حرکت منظم: ورزش سبک بارداری مانند پیادهروی آرام یا تمرینات ملایم لگن، باعث فعال شدن پمپ عضلانی اندام تحتانی میشود و جریان خون را بهبود میدهد. در شریان برنامهٔ فعالیت فیزیکی هر بیمار با توجه به هفتهٔ بارداری و شدت علائم تنظیم میشود تا از فشار بیشازحد بر لگن جلوگیری شود.
۴. کمپرس سرد برای کاهش درد و التهاب: در مواقعی که برجستگی رگها با درد تیرکشنده یا سوزش همراه باشد، استفاده از کمپرس سرد میتواند التهاب موضعی را کاهش دهد. این روش موقتی است اما برای کنترل درد بسیار مؤثر عمل میکند و در بارداری کاملاً ایمن است.
۵. درمان دارویی ایمن در بارداری (در موارد انتخابی): در برخی بیماران، پزشک فوقتخصص عروق ممکن است داروهای خوراکی یا موضعی با ایمنی بالا در دوران بارداری را تجویز کند. این داروها میتوانند به کاهش التهاب، تقویت دیوارهٔ وریدها و کمکردن احساس فشار کمک کنند. در شریان تجویز دارو فقط پس از ارزیابی کامل وضعیت بالینی، سابقهٔ بارداری و شرایط وریدی انجام میشود.
۶. جلوگیری از یبوست و فشار لگنی: یبوست یکی از علل پنهان تشدید واریس ناحیه تناسلی است؛ زیرا فشار داخل شکمی را افزایش میدهد. افزایش فیبر غذایی، مصرف کافی آب و رژیم مخصوص دوران بارداری از جمله اقداماتی است که در شریان برای کنترل این عامل توصیه میشود.
مطالب مرتبط: واریس در زنان
۷. پایش تخصصی وضعیت رگهای لگنی: یکی از مهمترین خدمات شریان، ارزیابی داپلر وریدی است. گاهی واریس ناحیه تناسلی فقط یک علامت سطحی نیست و ریشهٔ آن از نارسایی وریدی لگن یا فشار بیشازحد رحم نشأت میگیرد. با بررسی دقیق، تفاوت بین واریس موقت بارداری و مشکلات جدیتر مانند Congestion Pelvic Syndrome مشخص میشود، تا مادر بدون نگرانی روند بارداری را ادامه دهد.
۸. درمانهای تخصصی بعد از زایمان: بیشتر درمانهای اصلی مانند لیزر، اسکلروتراپی یا درمان اندوواسکولار به بعد از زایمان موکول میشود؛ اما آگاهی مادر از این موضوع اهمیت دارد که:
- واریس ناحیه تناسلی در بسیاری از موارد ۳ تا ۶ ماه پس از زایمان خودبهخود کاهش پیدا میکند.
- اگر ریشهٔ عمیقتری داشته باشد، پس از زایمان بهترین زمان برای درمان قطعی است.
در شریان، برنامهٔ درمانی پس از زایمان با توجه به نقشهٔ وریدی بیمار و هدف درمانی او طراحی میشود.
در دوران بارداری هدف اصلی «درمان شدید» نیست بلکه «کنترل هوشمندانه» است. رویکرد کلینیک شریان در این زمینه دقیقاً همین است:
کاهش درد، جلوگیری از پیشرفت واریس، ارزیابی دقیق و برنامهریزی برای درمان قطعی بعد از زایمان در صورت نیاز. این مدیریت صحیح باعث میشود مادر با آرامش بیشتری دوران بارداری را پشت سر بگذارد و پس از زایمان، با انتخاب روش مناسب، مشکل واریس کاملاً برطرف شود.
دلایل بروز واریس در ناحیه تناسلی زنان
واریس ناحیه تناسلی نتیجهٔ یک اختلال ساده سطحی نیست؛ بلکه حاصل مجموعهای از عوامل هورمونی، ساختاری و فشاری است که بهصورت همزمان بر سیستم وریدی لگن و ناحیهٔ ژنیتال اثر میگذارند. این وضعیت بیشتر در دوران بارداری دیده میشود، اما محدود به آن نیست. در کلینیک شریان، ریشهیابی دقیق این مشکل یکی از مهمترین مراحل درمان است؛ زیرا منشأ واریس در هر بیمار میتواند متفاوت باشد.
چاقی و افزایش فشار شکمی: اضافهوزن و فشار چربی شکمی، مسیر بازگشت خون از لگن را سختتر میکند. این افزایش فشار داخلی، رگهای تناسلی را تحتفشار قرار داده و احتمال گشادشدن آنها را بیشتر میکند.
کاهش حرکت و عدم فعالیت: کمتحرکی باعث اختلال عملکرد پمپ عضلانی پا و لگن میشود و بازگشت خون کندتر انجام میشود. این عامل بهخصوص در نیمهٔ دوم بارداری بسیار مؤثر است و میتواند شدت واریس را بهوضوح افزایش دهد.
سابقهٔ ژنتیکی و وراثت: زنانی که سابقهٔ خانوادگی واریس پا یا نارسایی وریدی دارند، بیشتر مستعد واریس ناحیه تناسلی هستند. ضعف مادرزادی در ساختار دریچههای وریدی باعث برگشت خون و تجمع آن در رگهای سطحی میشود.
ایستادن یا نشستن طولانیمدت: مشاغلی که نیاز به ایستادن یا نشستن طولانی دارند، فشار وریدی لگن را بالا میبرند. در این شرایط خون در شاخههای وریدی سطحی جمع میشود و احتمال بروز واریس در ناحیه تناسلی بیشتر میشود — بهخصوص اگر بارداری همزمان باشد.
چندبار بارداری یا بارداریهای پشتسرهم: هر بارداری فشار مضاعفی روی سیستم وریدی مادر وارد میکند. در مادرانی که چند زایمان داشتهاند، احتمال واریس تناسلی بهمراتب بیشتر است، زیرا رگها پس از هر بارداری کمی توان اولیه خود را از دست میدهند.
تأثیر مستقیم هورمون پروژسترون: پروژسترون در دوران بارداری بالا میرود و باعث شلشدن دیوارهٔ رگها میشود. این شلشدن موجب گشادشدن آسانتر وریدها و کاهش کارایی دریچهها میگردد. نتیجهٔ این فرآیند، تجمع خون در رگهای سطحی ناحیهٔ تناسلی و ایجاد واریس است.
افزایش حجم خون و تغییرات همودینامیک بدن: در دوران بارداری، حجم خون مادر حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد افزایش مییابد. این افزایش جریان، فشار بیشتری روی وریدهای سطحی و عمقی ایجاد میکند و باعث گشادشدن رگها در ناحیهٔ تناسلی میشود. وقتی ظرفیت رگها با این حجم اضافه تطبیق پیدا نکند، واریس شکل میگیرد و شدت علائم میتواند بیشتر شود.
فشار رحم در حال رشد روی وریدهای لگنی: با بزرگشدن رحم، فشار مستقیم روی ورید اجوف تحتانی، وریدهای تخمدانی و وریدهای لگنی افزایش مییابد. این فشار باعث اختلال در بازگشت خون و تجمع آن در شاخههای سطحی اطراف واژن، لابیا و ناحیهٔ پرینه میشود. این عامل یکی از مهمترین دلایل بروز واریس در سهماههٔ دوم و سوم بارداری است.
نارسایی وریدی لگنی: در برخی زنان، علت اصلی واریس تناسلی نه بارداری است و نه عوامل هورمونی، بلکه مشکلی عمیقتر در سیستم وریدی لگن. نارسایی تخمدانی یا گشادشدگی وریدهای لگنی میتواند فشار را به رگهای سطحی ناحیه ژنیتال منتقل کند. این حالت معمولاً با درد مزمن لگن یا احساس فشار در پایان روز همراه است و در شریان با سونوگرافی داپلر تشخیص داده میشود.
واریس ناحیه تناسلی یک مشکل چندعاملی است که از تغییرات طبیعی بدن تا مشکلات عمیقتر وریدی را دربرمیگیرد. در کلینیک شریان، ارزیابی این مشکل تنها به ظاهر رگها محدود نمیشود؛ بلکه ساختار کامل سیستم وریدی لگن و اندام تحتانی بررسی میشود تا علت اصلی بهدرستی مشخص شود و بر اساس آن، بهترین روش درمانی انتخاب گردد.
علائم و نشانههای واریس واژن چیست؟
واریس واژن معمولاً با یکسری نشانههای واضح و بعضاً پنهان خود را نشان میدهد؛ اما بسیاری از زنان این علائم را با مشکلات دیگر مانند عفونت، التهاب یا دردهای عضلانی اشتباه میگیرند. شناخت دقیق علائم کمک میکند بیمار زودتر به فوقتخصص جراحی عروق مراجعه کند و از پیشرفت بیماری جلوگیری شود. در کلینیک شریان، ارزیابی این علائم با دقت بالا و بر اساس استانداردهای روز جراحی عروق انجام میشود.
| علائم | توضیحات |
|---|---|
| برجستگی یا گشادشدگی رگها | رگهای پیچخورده، برجسته یا آبیرنگ در لابیا ماژور، لابیا مینور یا اطراف واژن دیده میشود. ممکن است طنابیشکل، گرهدار یا شبکهای باشند و معمولاً در زمان ایستادن یا پایان روز واضحتر میشوند. |
| احساس فشار، سنگینی یا تیرکشیدن | این حالت با پیادهروی طولانی، ایستادن یا فعالیت تشدید میشود و بسیاری از زنان آن را بهصورت ورم داخلی یا احساس کشش توصیف میکنند. |
| درد مبهم یا تیرکشنده با نشستن/ایستادن طولانی | درد میتواند یکطرفه یا دوطرفه باشد و شبیه ضربان یا درد قاعدگی احساس شود. در بارداری شدت آن بیشتر شده و هنگام بلند شدن تشدید میشود. |
| خارش، سوزش یا حساسیت پوستی | گشادشدگی رگها باعث افزایش جریان خون سطحی و تحریک پوست شده و سوزش، خارش خفیف یا احساس گرمی ایجاد میکند. گاهی با عفونت اشتباه گرفته میشود. |
| تورم لابیا یا اطراف واژن | تورم ممکن است خفیف یا واضح باشد. گاهی لابیا بزرگتر یا نامتقارن دیده میشود و معمولاً در پایان روز یا پس از ایستادن طولانی شدیدتر است. |
| درد هنگام رابطه جنسی (Dyspareunia) | تجمع خون و گشادشدگی رگها در ناحیه واژن باعث درد یا فشار عمیق هنگام رابطه جنسی میشود. این درد معمولاً بهصورت تیرکشیدن گزارش میشود. |
| احساس پری لگنی یا درد لگن | در موارد مرتبط با نارسایی وریدی لگنی، درد مداوم لگن، احساس سنگینی یا تشدید درد در دوران قاعدگی دیده میشود. این علامت در شریان با دقت بالا بررسی میشود. |
| انتشار درد به ران یا باسن | فشار وریدی لگنی ممکن است درد را به ران، کشالهران یا باسن منتقل کند. این علامت معمولاً همراه با واریسهای سطحی پا مشاهده میشود. |
| خونریزی یا حساسیت شدید (نادر) | فشار شدید روی رگهای سطحی میتواند باعث کبودی یا خونریزی خفیف شود. این علامت نادر است اما نیازمند ارزیابی دقیق جهت排 تشخیص مشکلات عمیقتر مانند نارسایی وریدی لگنی است. |
آیا واریس واژن همیشگی است یا قابل درمان است؟
واریس واژن برخلاف تصور بسیاری از بیماران، یک وضعیت دائمی و غیرقابلدرمان نیست. نوع و شدت واریس تعیین میکند که آیا این رگها خودبهخود برطرف میشوند یا نیاز به درمان تخصصی دارند. در کلینیک شریان، نگاه ما به واریس واژن یک نگاه ریشهای است؛ یعنی ابتدا مشخص میکنیم «منشأ واریس چیست» و سپس روش درمان یا کنترل آن را انتخاب میکنیم.سه وضعیت اصلی وجود دارد:
واریس در بارداری (غیر دائمی): رایجترین نوع واریس واژن در دوران بارداری رخ میدهد. به دلیل افزایش حجم خون، فشار رحم و تغییرات هورمونی، رگهای سطحی ناحیه تناسلی متورم میشوند. خبر خوب این است که:
- در ۸۰٪ موارد، این نوع واریس ۳ تا ۶ ماه بعد از زایمان بهصورت طبیعی کاهش پیدا میکند.
- حتی ممکن است بدون هیچ اقدام درمانی کاملاً ناپدید شود.
در این موارد، درمان تهاجمی در دوران بارداری انجام نمیشود و هدف، کنترل علائم است؛ کاری که در شریان با ساپورتهای فشاری و مدیریت فشار لگنی انجام میشود.
۲. واریس ناشی از نارسایی وریدی لگنی (معمولاً نیازمند درمان): اگر واریس ناشی از گشادشدگی وریدهای تخمدانی یا نارسایی وریدی لگن باشد، احتمال برگشت خودبهخودی بسیار پایین است. در این حالت:
- بیمار معمولاً درد مزمن لگنی دارد
- علائم هنگام قاعدگی یا پایان روز بدتر میشود
- واریس واژن با واریس پا همراه است
این نوع واریس نیاز به ارزیابی تخصصی داپلر دارد و بعد از زایمان یا خارج از دوران بارداری، با روشهای اندوواسکولار، اسکلروتراپی یا لیزر قابل درمان است.
۳. واریس ناشی از فشار خارجی یا عوامل ساختاری (قابل درمان): برخی زنان به دلیل چاقی، یبوست مزمن، مشاغل با ایستادن طولانی، یا انجام تمرینات سنگین، دچار فشار بالا در ناحیه لگن میشوند. این نوع واریس با اصلاح عوامل زمینهای و درمان هدفمند قابلرفع است. واریس واژن دائمی نیست؛ اما نیازمند ارزیابی دقیق است تا نوع آن مشخص شود. در شریان، ابتدا منبع مشکل شناسایی میشود و سپس تصمیم میگیریم که:
- واریس با مراقبت فروکش میکند
- یا نیاز به درمان تخصصی پس از زایمان دارد
- یا منشأ لگنی دارد و باید درمان اندوواسکولار انجام شود
این مدل ارزیابی باعث میشود هر بیمار دقیقاً درمان مناسب خودش را دریافت کند.
انواع واریس واژن و ناحیه تناسلی
واریس ناحیه تناسلی فقط یک نوع ندارد. بسته به عمق رگها، منشأ فشار، وضعیت لگن و شرایط هورمونی بیمار، چند شکل متفاوت از واریس دیده میشود. در کلینیک شریان، انواع واریس با معاینه و سونوگرافی داپلر بهصورت دقیق دستهبندی میشود.
| نوع واریس | توضیحات |
|---|---|
| واریس سطحی واژن و لابیا | رایجترین نوع، مخصوصاً در بارداری. شامل رگهای برجسته آبی یا بنفش روی لابیا ماژور و مینور است. با حساسیت، تورم و تشدید علائم هنگام ایستادن همراه بوده و معمولاً بعد از زایمان کاهش مییابد. |
| واریس وریدهای عمقی لگن | نوع پنهان و مهمتر که همیشه در ظاهر دیده نمیشود. با درد مزمن لگن، تشدید درد قاعدگی، انتشار درد به ران و باسن و احساس پری لگنی همراه است. علت اصلی معمولاً نارسایی ورید تخمدانی است و با داپلر یا CT ونوگرافی تشخیص داده میشود. |
| واریس ورید پودندال | ناشی از نارسایی رگ پودندال که وظیفه خونرسانی ژنیتال را دارد. موجب واریس اطراف واژن، لابیا و پرینه میشود و اغلب با درد تیرکشنده همراه است. |
| واریس مرتبط با اندام تحتانی | زمانی رخ میدهد که واریس واژن همراه با واریس پا باشد و نشانه فشار وریدی گستردهتر است. در این موارد، درمان باید هر دو ناحیه (پا و ژنیتال) را همزمان پوشش دهد. |
| واریس ناشی از بارداری | نوعی مستقل با منشأ هورمونی و ناشی از افزایش حجم خون و فشار رحم. معمولاً برگشتپذیر بوده و در کلینیک شریان با روشهای غیرتهاجمی کنترل میشود. |
| واریس ناشی از اختلالات ساختاری | به دلیل وجود کیست، توده، افتادگی رحم یا افزایش فشار شکمی ایجاد میشود که مسیر وریدی را مسدود کرده و باعث گشادشدگی رگها در ناحیه ژنیتال میشود. |
شناخت دقیق نوع واریس، اولین قدم برای درمان صحیح است. در کلینیک شریان، با ترکیب معاینهٔ بالینی، سونوگرافی داپلر، بررسی لگنی و تحلیل سابقهٔ بارداری، نوع و منشأ واریس مشخص میشود تا بهترین مسیر درمان انتخاب گردد.
سوالات واریس ناحیه تناسلی در زنان باردار
چه تفاوتی بین واریس ناحیه تناسلی و واریس پا از نظر علائم و علت وجود دارد؟
واریس پا معمولاً ناشی از نارسایی دریچههای وریدی ساق و ران است و علائم آن شامل برجستگی رگهای سطحی، درد، خستگی پا و تورم مچ میشود. در مقابل، واریس ناحیه تناسلی بیشتر به دلایلی مانند فشار رحم، افزایش حجم خون، تغییرات هورمونی و نارسایی وریدهای لگنی ایجاد میشود و علائم آن بهصورت تورم لابیا، احساس فشار لگنی، درد تیرکشنده، برجستگی رگهای اطراف واژن و حساسیت ناحیهٔ ژنیتال ظاهر میشود. درواقع، علت واریس پا بیشتر «عملکردی» است، اما واریس تناسلی اغلب «فشاری و هورمونی» است و در دوران بارداری شایعتر میشود.
آیا واریس واژن فقط در دوران بارداری ایجاد میشود یا در زنان غیرباردار نیز ممکن است دیده شود؟
واریس واژن تنها محدود به دوران بارداری نیست. اگرچه بیشترین موارد در بارداری دیده میشود، اما در زنان غیرباردار نیز ممکن است به دلایل زیر ایجاد شود:
- نارسایی وریدی لگنی
- گشادشدگی ورید تخمدانی
- چاقی یا افزایش فشار شکمی
- نشستن یا ایستادن طولانیمدت
- یبوست مزمن
- سابقه خانوادگی واریس
- اختلالات ساختاری لگن
در نتیجه، هرگونه برجستگی رگ یا احساس فشار در ناحیه ژنیتال در زنان غیرباردار هم باید توسط فوقتخصص عروق بررسی شود.
چه عواملی باعث تشدید واریس ناحیه تناسلی میشوند و چگونه میتوان از آن پیشگیری کرد؟
عوامل مختلفی میتوانند واریس واژن را تشدید کنند؛ از جمله ایستادن یا نشستن طولانی، اضافهوزن و افزایش فشار شکمی، یبوست و زورزدن هنگام دفع، پوشیدن لباسهای تنگ، کمتحرکی، گرمای بیشازحد مانند حمام داغ و سونا، و همچنین پیشرفت بارداری و بزرگشدن رحم.
برای پیشگیری، در کلینیک شریان توصیه میشود از ساپورت فشاری مخصوص لگن استفاده شود، پیادهروی منظم و فعالیت سبک در برنامه روزانه قرار گیرد، خوابیدن به پهلوی چپ رعایت شود، وزن پیش و حین بارداری کنترل گردد، مصرف فیبر و آب کافی برای جلوگیری از یبوست افزایش یابد، از نشستن طولانی پرهیز شود و پاها هنگام استراحت بالاتر قرار گیرند و همچنین از پوشیدن لباسهای تنگ در ناحیه لگن اجتناب شود. رعایت این نکات باعث کاهش فشار وریدی شده و از پیشرفت یا تشدید واریس جلوگیری میکند.
آیا واریس واژن میتواند بر رابطه جنسی یا باروری تأثیر بگذارد؟
واریس واژن بهطور مستقیم روی باروری تأثیر نمیگذارد، اما میتواند رابطه جنسی را تحتتأثیر قرار دهد. عللی که ممکن است باعث ناراحتی در رابطه جنسی شوند:
- درد تیرکشنده هنگام دخول
- احساس فشار یا سنگینی در ناحیه لگن
- حساسیت یا سوزش لابیا
- ترس از آسیبدیدن رگهای برجسته
اگر منبع واریس، نارسایی وریدی لگنی باشد، ممکن است درد لگنی مزمن ایجاد کند که در رابطه جنسی هم تشدید میشود. در کلینیک شریان، مدیریت علائم باعث میشود بیمار بتواند رابطهٔ جنسی راحتتر و بدون نگرانی داشته باشد.
در چه شرایطی لازم است واریس تناسلی با روشهای پزشکی مانند لیزر یا اسکلروتراپی درمان شود؟
در دوران بارداری درمان تهاجمی انجام نمیشود و تمرکز روی کنترل علائم است. اما بعد از زایمان یا در زنان غیرباردار، درمان پزشکی زمانی لازم است که:
- علائم شدید و آزاردهنده باشند
- واریس بعد از ۶ ماه از زایمان بهصورت کامل برطرف نشده باشد
- ریشهٔ واریس از نارسایی ورید تخمدانی یا لگنی باشد
- واریس باعث درد هنگام رابطه جنسی یا اختلال در فعالیت روزانه شده باشد
- بیمار دچار واریسهای همراه در پا یا لگن باشد
در این موارد، در شریان از روشهایی مثل لیزر، اسکلروتراپی یا درمان اندوواسکولار استفاده میشود.
آیا پس از زایمان یا درمان، احتمال بازگشت واریس ناحیه تناسلی وجود دارد؟
بله، اما میزان آن به علت واریس بستگی دارد:
- اگر واریس ناشی از بارداری باشد، معمولاً بعد از زایمان برنمیگردد مگر در بارداریهای بعدی.
- اگر منشأ آن نارسایی وریدی لگنی یا ضعف ساختاری وریدها باشد، احتمال بازگشت وجود دارد.
- درمانهای اصولی مثل اسکلروتراپی یا لیزر در کلینیک شریان میزان عود را به حداقل میرسانند.
ارزیابی دقیق ریشهٔ بیماری بهترین راه برای پیشگیری از بازگشت واریس است.